Crisismanagement in de turnwereld

Afgelopen week heeft de KNGU ongelooflijk veel kritiek over zich heen gehad, nadat voormalige topturnsters onverbloemd hun negatieve ervaringen naar buiten brachten. Persoonlijke ervaringen als intimidatie, negeren en zelfs fysiek geweld waren niet van de lucht en moesten al langer bij de KNGU bekend zijn geweest.

Met de kennis van nu moet vastgesteld worden dat eerdere pogingen voor een cultuuromslag niet overtuigend (genoeg) zijn geweest. En vooral ook dat de topturnsters van toen nog steeds het gevoel hadden niet gehoord te zijn geworden.

Was daar dan de documentaire TURN van de publieke omroep of Athletes A van Netflix voor nodig of toch de ‘biecht’ van een beklaagde coach voor nodig om dit momentum te creëren? Feit is dat de ervaringen van de topturnsters oprecht waren. Maar dat gold ook voor de huidige Olympische selectie die meldde dat dit beeld naar de huidige stand van zaken voor hen niet herkenbaar is.

Met alles wat je er van kunt vinden, mag ook gezegd worden dat de KNGU zich nu wel kwetsbaar heeft opgesteld. De in opspraak geraakte bondscoaches zijn vooralsnog ‘on hold’ gezet en er is een onderzoek door Marjan Olfers in gang gezet. Clubbestuurders zijn helder geïnformeerd en ook het optreden van de voorzitter en directeur (beiden vrouw en relatief kort in functie) in de media was bewogen en overtuigend. Zij verdienen een kans om deze cultuuromslag nu wel door te zetten.

Laat dat de ingrediënten zijn voor succesvol risicomanagement in de sport.

Rien van Haperen, partner Risk en Sport