Organisatie en financiering van de sport

Door Risk en Sport werd met 136 personen deelgenomen aan een tweetal on-line webinars in het kader van een verkenning naar de vertaalslag van beleidsscenario’s een toekomstige organisatie en financiering van de sport. De organisatie hiervan was in handen van de Nederlandse Sportraad. Uit de polluitslagen op voorgelegde stellingen bleek dat veel kijkers een voorkeur hadden voor het scenario ‘sport als basisvoorziening’. In dit scenario wordt het belangrijk gevonden dat er een goede basisinfrastructuur voor sport én bewegen is, waarbij de overheid ook qua financiering een belangrijke rol vervult. Vertegenwoordigers van gemeenten zagen meer in een model waarbij sprake is van een samenhang met domeinen als vrije tijd, zorg, welzijn, onderwijs en kinderopvang. Sportbeleid met sport als doel en sportbeleid met sport als middel lopen daarbij in deze publiek-private samenwerking in elkaar over. In dit tweede model worden hogere eisen gesteld aan sportaanbieders op domeinen waarbij mogelijk minder kennis en ervaring bestaat. Dit heeft ongetwijfeld effect op het risicomanagement voor de sportaanbieder en de te treffen beheersmaatregelen.

Een ander onderwerp wat aansprak was het toepassen van good governance en transparantie. De meerderheid van de betrokkenen vindt dat de huidige governance tussen de rijksoverheid en NOC*NSF moet worden aangepast, met name omdat het niet transparant is en omdat het rijksgeld alleen naar aangesloten leden van NOC*NSF gaat. Over mogelijke oplossingen hiervoor lopen de gedachten en verschillende belangen uiteen.

Het onderwerp risicomanagement kwam in dit thema good governance en transparantie overigens slechts zijdelings aanbod. De neiging bij veel deelnemers bestaat kennelijk om terughoudendheid te betrachten en dat juist in een fase waarin actuele maatschappelijke ontwikkelingen hierom vragen. Denk daarbij aan thema’s als corona, veilig sportklimaat, doping, matchfixing e.d,, die vragen om het treffen van beheersmaatregelen. Maatregelen die aansluiten inde ontwikkeling naar een meer professionele sportorganisatie in het maatschappelijk bestel met hoofd- en neventaken.

Naar verwachting zal de Nederlandse Sportraad dit najaar haar eindadvies publiceren. In dit advies zullen aanbevelingen worden gedaan om de bestaande organisatie en financiering van de sportbranche aan te passen.

Voor nadere informatie Rien van Haperen (rien@riskensport,nl).

Protocollendeken

Je zult in deze periode maar sportbestuurder zijn. Volksgezondheid staat, buiten kijf, op nummer 1 om het coronavirus beheersbaar te houden. Nu een versoepeling van de maatregelen mogelijk lijkt, wordt ruimte gecreëerd. Uiteraard omgeven met richtlijnen vanuit de Rijksoverheid (RIVM), de noodverordeningen van de Veiligheidsregio’s, de aanwijzingen vanuit Vereniging Sport en Gemeenten en, uiteraard ook, NOC*NSF als basis voor de meer specifieke sporttakgerichte protocollen.

Een ware lappendeken ontvouwt zich voor uw ogen. En niet in de laatste plaats de maatschappelijke discussie over de redelijkheid en billijkheid van in acht te nemen voorzorgsmaatregelen. Waarom zal ik lid blijven van die club? Betrek daarbij de sportieve, de sociale en de bedrijfseconomische componenten. Echter, een activiteit of evenement met slechts een beperkt aantal deelnemers en zonder publiek voelt nog verre van ‘normaal’. Activiteiten tegen méér kosten en minder inkomsten zullen voor de korte termijn het resultaat zijn. Voeg daarbij als laatste nog de interpretatie van de hele protocollendeken en de mate van handhaafbaarheid hiervan.

Geen sinecure voor een eenvoudig sportbestuurder. Maar één ding staat vast. De sport zal altijd overleven! Ook deze crisis dus, met wellicht een aantal aanpassingen. Juist dan is het verstandig de risico’s nog eens goed in kaart te brengen en de nodige beheersmaatregelen te formuleren. Dan overleeft niet alleen uw zo geliefde sport maar met een grotere kans óók uw sportorganisatie. Risk en Sport wil daar best eens over meedenken.

Rien van Haperen, partner Risk en Sport

Crisismanagement in de turnwereld

Afgelopen week heeft de KNGU ongelooflijk veel kritiek over zich heen gehad, nadat voormalige topturnsters onverbloemd hun negatieve ervaringen naar buiten brachten. Persoonlijke ervaringen als intimidatie, negeren en zelfs fysiek geweld waren niet van de lucht en moesten al langer bij de KNGU bekend zijn geweest.

Met de kennis van nu moet vastgesteld worden dat eerdere pogingen voor een cultuuromslag niet overtuigend (genoeg) zijn geweest. En vooral ook dat de topturnsters van toen nog steeds het gevoel hadden niet gehoord te zijn geworden.

Was daar dan de documentaire TURN van de publieke omroep of Athletes A van Netflix voor nodig of toch de ‘biecht’ van een beklaagde coach voor nodig om dit momentum te creëren? Feit is dat de ervaringen van de topturnsters oprecht waren. Maar dat gold ook voor de huidige Olympische selectie die meldde dat dit beeld naar de huidige stand van zaken voor hen niet herkenbaar is.

Met alles wat je er van kunt vinden, mag ook gezegd worden dat de KNGU zich nu wel kwetsbaar heeft opgesteld. De in opspraak geraakte bondscoaches zijn vooralsnog ‘on hold’ gezet en er is een onderzoek door Marjan Olfers in gang gezet. Clubbestuurders zijn helder geïnformeerd en ook het optreden van de voorzitter en directeur (beiden vrouw en relatief kort in functie) in de media was bewogen en overtuigend. Zij verdienen een kans om deze cultuuromslag nu wel door te zetten.

Laat dat de ingrediënten zijn voor succesvol risicomanagement in de sport.

Rien van Haperen, partner Risk en Sport

Sportorganisatie op slot en dan…

Het zal je maar gebeuren. Dan denk je als sportieve organisatie met een scherpe blik op risicomanagement en dan wordt je overvallen door het Coronavirus met alle gevolgen van dien.

Je had je zaken in alle redelijkheid goed op orde. Je kon terugkijken op een geslaagd 2019. Sportief, organisatorisch en gelukkig ook financieel. De aangesloten leden zijn over het algemeen tevreden en de club heeft een positief imago in jouw sport in de regio.

Sterker nog, je kijkt met een open mind naar de toekomst en bent je er van bewust dat je naast het realiseren van de sportieve ambities ook een maatschappelijke functie te vervullen hebt. Zaken als veilig sportklimaat, duurzaamheid en het terugdringen van armoedebeleid met name bij de jeugd vinden een gewillig oor binnen de vereniging.

Je staat er goed op bij de gemeente want ze kloppen niet vaak voor niks bij je aan. Je draagt wezenlijk bij aan het beheer en onderhoud van de sportaccommodatie, je biedt ruimte voor buitenschoolse opvang en vervult de functie als ‘gastheer’ b.v. bij de jaarlijkse Avondvierdaagse.

Allemaal zaken waar de club best trots op is met de inzet van heel veel vrijwilligers. En dan ineens sluipt dat onzichtbare en onberekenbare virus ook jouw club binnen. De boel moet op slot en het wordt stil, heel erg stil. Geen trainingen, geen wedstrijden, geen vergaderingen meer maar boven al geen mensen meer die, na gedane sportieve arbeid, nog even het clubhuis binnenlopen voor een praatje, een kopje koffie of een drankje. De stilte is buiten hoorbaar.

Mooi is dat met een thema als risicomanagement maar wat kan ik er mee nu volksgezondheid, volkomen terecht, prioriteit nummer 1 is? Hoe houden we de vereniging bij elkaar, hoe overleven we? Sportief, sociaal, maatschappelijk en financieel. Is dit niet het moment om nog eens goed naar de risico’s binnen de vereniging te kijken en hoe richten we onze beheersmaatregelen in? Laten we ons nog eens bewust zijn wat we in al die jaren samen hebben opgebouwd en welke beheersmaatregelen we zouden moeten treffen om als alles achter de rug is, weer die gezonde, gezellige en toonaangevende vereniging te kunnen blijven.

Risk en Sport wil hierover graag met u meedenken!

Rien@riskensport.nl